Η Πρόσκληση
Στέκεται στην πόρτα, με μια εικόνα ντυμένη με μαύρη δαντέλα. Τα δάχτυλά της παίζουν με το λουράκι του αρκουδάκι της, τα μάτια της καρφωμένα πάνω του με μια λάμψη που λαμπυρίζει. Λατρεύει αυτή τη στιγμή - την προσμονή που τριζοβολεί στον αέρα σαν στατικό ηλεκτρισμό.
Αυτή έχει τον έλεγχο και το ξέρει. Οι καμπύλες της σκιαγραφούνται από την απαλή λάμψη του φωτός της λάμπας, με τη δαντέλα να κολλάει στους γοφούς της. Περπατάει αργά προς το μέρος του, με κάθε βήμα να είναι ένας σκόπιμος ρυθμός στο ξύλινο πάτωμα. Η μυρωδιά του γιασεμιού και κάτι βαθύτερο, πιο μοσχοβολιστό, την προηγείται. Αυτός ήδη τρέμει. Όχι από φόβο, αλλά από την υπόσχεση για αυτό που πρόκειται να κάνει. Έχει προετοιμαστεί για αυτή τη νύχτα: το τραπέζι μασάζ ντυμένο με μετάξι, το ζεστό λάδι εμποτισμένο με σανταλόξυλο, η απαλή μουσική που βουίζει σαν μυστικό. Θέλει να παραδοθεί ολοκληρωτικά. Και ξέρει ακριβώς πώς να τον πάει εκεί.
Τα χέρια της προετοιμάζονται
Ρίχνει μια λιμνούλα λάδι στην παλάμη της, παρακολουθώντας την να λούζει το φως. Τα χέρια της είναι κομψά, με μακριά δάχτυλα και νύχια βαμμένα σε ένα βαθύ, λαμπερό κόκκινο. Ζεσταίνει το λάδι ανάμεσα στις παλάμες της, τρίβοντάς τες μεταξύ τους με έναν αργό, αισθησιακό ρυθμό.
Το άγγιγμά της είναι το παν. Ξεκινάει από το ιερό οστό του, τη βάση της σπονδυλικής του στήλης, πιέζοντας με τις παλάμες των χεριών της σε αργούς κύκλους. Τα δάχτυλά της ανοίγουν διάπλατα, γλιστρώντας πάνω από την κάτω πλάτη του, τους γοφούς του, την κορυφή των μηρών του. Νιώθει τους μύες του να χαλαρώνουν, την αναπνοή του να βαθαίνει. Καβαλάει την κάτω πλάτη του, η δαντέλα του εσώρουχού της χαϊδεύει το δέρμα του. Το βάρος της είναι ελαφρύ, αλλά παρόν - μια υπενθύμιση ότι είναι εδώ, ολοκληρωτικά επικεντρωμένη στην ηδονή του. Σκύβει μπροστά, τα μακριά σκούρα μαλλιά της πέφτουν πάνω στη σπονδυλική του στήλη, και ψιθυρίζει,
«Χαλάρωσε για μένα. Άσε με να φύγω.»
Τα χέρια της ταξιδεύουν χαμηλότερα,
περνώντας γρήγορα την πτυχή όπου οι μηροί του συναντούν το σώμα του. Μπορεί να νιώσει την ένταση εκεί, την προσμονή. Χαμογελάει, ξέροντας ακριβώς τι λαχταρά.
Παραβιάζοντας την Πύλη
Με το δεξί της χέρι, οδηγεί ένα μόνο, λαδωμένο δάχτυλο προς την είσοδό του. Δεν βιάζεται. Διαγράφει το χείλος σε έναν απαλό, πειρακτικό κύκλο, νιώθοντάς τον να τρέμει.
«Είσαι τόσο έτοιμος», Γουργουρίζει, η φωνή της είναι ένα χαμηλό βουητό. Πιέζει προς τα μέσα, μόνο την άκρη, και παρακολουθεί την πλάτη του να καμφθεί ακούσια. Η αντίδρασή του την τροφοδοτεί - ο τρόπος που η αναπνοή του κόβεται, ο τρόπος που τα δάχτυλά του κυρτώνουν στο μετάξι. Γλιστράει πιο βαθιά, μετά με τη μία άρθρωση, μετά με τις δύο. Το δάχτυλό της είναι γλιστερό και ζεστό από το λάδι, και κινείται με αργό, συνειδητό ρυθμό. Το άλλο της χέρι ακουμπάει στο ισχίο του, σταθεροποιώντας τον. Είναι αυθεντία στον ρυθμό, ξέροντας πότε να σταματήσει, πότε να πιέσει.
Βρίσκει τον προστάτη του με εξασκημένη ευκολία—ένα μικρό, σφιχτό εξόγκωμα. Το χαϊδεύει απαλά, σαν να έρχεται προς τα εδώ με την άκρη του δακτύλου της. Το αναστεναγμό του είναι κοφτερό, απεγνωσμένο. Το κάνει ξανά, λίγο πιο δυνατά, και απολαμβάνει το βογκητό που του ξεφεύγει.
Ο Ρυθμός της Ηδονής
Προσθέτει ένα δεύτερο δάχτυλο, τεντώνοντάς τον αργά. Το λάδι κάνει τα πάντα λεία και εύκολα. Το χέρι της κινείται με σταθερό ρυθμό, μέσα και έξω, ενώ ο αντίχειράς της πιέζει το περίνεό του, προσθέτοντας πίεση στο σημείο στο εσωτερικό.
Νιώθει την ηδονή του να δυναμώνει — τη ζέστη, το τρέμουλο, την υγρασία. Το ίδιο της το σώμα αντιδρά, μια ζεστασιά που λιμνάζει ανάμεσα στους μηρούς της. Μετατοπίζει το βάρος της, τρίβοντας ελαφρά την πλάτη του, με τη δαντέλα του εσώρουχού της να δημιουργεί μια απολαυστική τριβή. Ψιθυρίζει βρώμικα μυστικά στο αυτί του: πόσο της αρέσει να τον νιώθει έτσι, πώς η υποταγή του την ερεθίζει, πώς θα τον κάνει να γίνει πιο σκληρός από ποτέ. Η φωνή της είναι μελί και χαλίκι, μια εντολή και ένα χάδι. Επιταχύνει, τα δάχτυλά της γλιστρούν πιο βαθιά, κουλουριάζονται έτσι απλά. Παρακολουθεί τα χέρια του να πιάνουν το μετάξι, το πρόσωπό του θαμμένο στην καμπύλη του μπράτσου του. Είναι χαμένος, εντελώς, και αυτή είναι η μόνη του πυξίδα.
Η Κορυφή
Το σώμα του σφίγγεται. Νιώθει την αλλαγή—το ρίγος, την ξαφνική γαλήνη πριν από την καταιγίδα. Διατηρεί τον ρυθμό, σταθερό και σταθερό, με τον αντίχειρά της να πιέζει δυνατά το σημείο που χτυπάει.
«Έλα για μένα», ψιθυρίζει, με τα χείλη της στο αυτί του, την ανάσα της ζεστή. Αυτός το κάνει. Η απελευθέρωσή του είναι εκρηκτική, ένας καταρράκτης από ρίγη που τον διαπερνούν. Παρακολουθεί με συνεπαρμένη προσοχή καθώς οι μύες του σφίγγονται γύρω από τα δάχτυλά της, τα βογκητά του πνιγμένα από το μετάξι. Σφίγγεται στο χέρι της, χύνοντας την ηδονή του στο ύφασμα από κάτω του. Δεν σταματάει, μέχρι να εξασθενίσει και ο τελευταίος τρόμος. Έπειτα αποσύρεται αργά, τα δάχτυλά της λείοι και ζεστά. Τα φέρνει στα χείλη της, γευόμενη την ουσία του ανακατεμένη με λάδι - μια ιδιωτική, ευλαβική πράξη.
Συνέπεια
Καταρρέει δίπλα του, με το σώμα της κουλουριασμένο πάνω στο δικό του. Σχηματίζει σχέδια στο στήθος του, τα δάχτυλά της ακόμα υγρά.
Το χαμόγελό της είναι νωχελικό, ικανοποιημένο.
"Οτι," λέει,
«ήταν μόνο η αρχή»
Ξέρει ότι υπάρχουν περισσότερα να εξερευνήσει—άλλες τεχνικές, άλλα παιχνίδια, άλλοι τρόποι για να τον φέρει στα άκρα και πέρα από αυτά. Αλλά προς το παρόν, απολαμβάνει την ησυχία, τη ζεστασιά του δέρματός του πάνω στο δικό της, τη γνώση ότι τον έχει πάει σε ένα μέρος που δεν έχει ξαναπάει. Για περισσότερους τρόπους να εμβαθύνετε την οικειότητα και να εξερευνήσετε την ευχαρίστηση του προστάτη, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα
Τεχνικές μασάζ προστάτη και
Εσώρουχα για ερωτευμένουςΚαι για τον απόλυτο οδηγό για την απόλαυση, ρίξτε μια ματιά
Απόλυτη Σεξουαλική Ευεξία.
